artos-zois.gr 📖

«Και μεθ’ ημέρας έξ παραλαμβάνει o Ιησούς τον Πέτρον, και Ιάκωβον, και Ιωάννην τον αδελφόν αυτού, και αναβιβάζει αυτούς εις όρος υψηλόν κατ’ ιδίαν. και μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών∙  και έλαμψε το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, τα δε ιμάτια αυτού έγειναν λευκά ως το φως» (Ματθαίος,ιζ΄:1-2)

«Και ενώ προσηύχετο, ηλλοιώθη η όψις του προσώπου αυτού και τα ιμάτια αυτού έγειναν λευκά εξαστράπτοντα. και ιδού, άνδρες δύο συνελάλουν μετ' αυτού, οίτινες ήσαν Μωϋσής και Ηλίας, οίτινες φανέντες εν δόξη, έλεγον τον θάνατον αυτού, τον οποίον έμελλε να εκπληρώση εν Ιερουσαλήμ» (Λουκάς, θ΄:9-31).

Στα προαναφερθέντα εδάφια βλέπουμε τον Κύριο Ιησού Χριστό, να παραλαμβάνει τρεις από τους μαθητές του, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, χωρίς να τους λέει τον λόγο για τον οποίο τους παρέλαβε και να τους ανεβάζει σε ένα ψηλό βουνό, όπου γίνονται μάρτυρες ενός θαυμαστού γεγονότος.  Εκεί βλέπουν τον Κύριο, ενώ προσευχόταν να μεταμορφώνεται μπροστά τους και να λάμπει το πρόσωπό Του σαν τον ήλιο και να παρουσιάζονται ο Μωυσής και ο Ηλίας και να συνομιλούν με τον Κύριο σχετικά με τον σταυρικό Του θάνατο που επρόκειτο να εκπληρώσει στην Ιερουσαλήμ.  Στην συνέχεια αυτού του θαυμαστού γεγονότος, οι τρεις μαθητές βλέπουν μια νεφέλη και ακούν μέσα από την νεφέλη την φωνή του Πατέρα Θεού να τους λέει για τον Κύριο Ιησού Χριστό ότι, ‘Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην• αυτού ακούετε’ (Ματθαίος,ιζ΄:5).

Για τους μαθητές ήταν  ευχάριστη εμπειρία το να βλέπουν τον Κύριο να μεταμορφώνεται μπροστά τους, και συγχρόνως να βλέπουν τον Μωυσή και τον Ηλία να συνομιλούν μαζί Του για τον επικείμενο μαρτυρικό σταυρικό Του θάνατο. Πιστεύουμε ότι όπως ο Κύριος μεταμορφώθηκε προσευχόμενος, έτσι θέλει και από εμάς τα παιδιά του Θεού σήμερα, να προσευχόμαστε δια του Αγίου Πνεύματος, έτσι ώστε να λάμπουμε το φως Του προς τους έξω συνανθρώπους μας. Αυτό για να γίνει χρειάζεται να αλλάξει τις επιλογές που μας απομακρύνουν από την παρουσία Του, με αυτές που μας πλησιάζουν. Όπως οι τρεις μαθητές, ακολούθησαν τον Κύριο προς το όρος της  μεταμόρφωσης, έτσι θέλει και εμείς να ακολουθούμε τον λόγο Του ώστε να μας φέρει στο πνευματικό επίπεδο που θέλει, ώστε με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος να μεταμορφώνει την δική μας ζωή για να λάμπουμε το φως Του.

Όταν κατέβαινε ο Μωυσής από το όρος Σινά κρατώντας τις δυο πλάκες του μαρτυρίου, δεν ήξερε ότι το πρόσωπό του έλαμπε και όταν τον είδαν ο Ααρών και όλος ο λαός ότι ήταν τόσο πολύ λαμπρός, φοβήθηκαν να τον πλησιάσουν (Έξοδος,λδ΄:29-30).  Ο Μωυσής ήταν για σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες στο όρος Σινά, μέσα στην παρουσία του Θεού και μένοντας εκεί πήρε από την φωτεινότητα του Θεού και αυτή φανέρωσε προς τους υπόλοιπους του λαού. Αυτό που μπορούμε να συμπεράνουμε είναι ότι η συνάντηση του Μωυσή με τον Κύριο που διήρκησε τόσες μέρες έκανε αλλαγές που ήταν φανερές και στην εξωτερική εμφάνιση του Μωυσή.

Σε αυτά τα οποία μας εμποδίζουν να έχουμε περισσότερη αφιέρωση στον Κύριο, εκεί θα στοχεύσει το Άγιο Πνεύμα στην καθημερινότητά μας πληροφορώντας μας μέσα στην συνείδηση και στην καρδιά μας, ώστε να τα αφαιρούμε και να αυξάνουμε περισσότερο τον πνευματικό χρόνο και τις συναντήσεις μας με τον Κύριο, για να ζούμε περισσότερο στην παρουσία Του. Αυτό διότι ο Πατέρας Θεός θέλει να κάνουμε περισσότερο καρπό και γι’ αυτό μας καθαρίζει (Ιωάννης,ιε΄:2). Συνεπώς για να είναι ορατός και αυξανόμενος ο πνευματικός καρπό μας, πρέπει να κάνουμε αυτό που θέλει ο Θεός, αντικαθιστώντας οποιοδήποτε ‘σκεύος άτιμης χρήσης’ μας κλέβει χρόνο, με τα ‘σκεύη τίμιας χρήσης’ με τα οποία εξαγοράζουμε τον χρόνο όντας στα του Θεού εποικοδομητικά στοιχεία μέσω των οποίων θέλει να Τον πλησιάζουμε. Εάν θέλουμε να δούμε πνευματικές αλλαγές στην ζωή μας και να δούμε τους εαυτούς μας να μοιάζουμε στα χαρακτηριστικά που θέλει ο Κύριος να έχουμε, θα πρέπει να συνεργαστούμε μαζί Του, προσευχόμενοι δια του Αγίου Πνεύματος και υπακούοντας στον γραπτό λόγο Του.

Αυτή τη στιγμή μπορεί να θεωρούμε τους εαυτούς μας αδύναμους στο να εκτελέσουμε πνευματικές αλλαγές ώστε να αλλάξει άμεσα ο τρόπος ζωή μας και να δούμε εμφανή αποτελέσματα, αλλά να έχουμε υπόψη ότι αυτά που μας ζητάει ο Κύριος να κάνουμε είναι εφαρμόσιμα και εκτελέσιμα. Δηλαδή, όπως ο Μωυσής και οι μαθητές  έκαναν ότι τους είπε ο Κύριος και είδαν φανερά αποτελέσματα, έτσι οτιδήποτε έχει να κάνει με την δική μας πνευματική αλλαγή, θα λαμβάνει χώρα καθώς εμείς θα πράττουμε τον λόγο της εντολής βήμα-βήμα. Όπως και ο Νεεμάν ο Σύριος παρόλο που αρχικά είχε αντιρρήσεις, τελικά υπάκουσε στον λόγο του Ελισσαιέ και θεραπεύτηκε από την λέπρα του (Β΄ Βασιλέων,ε΄:10-14), κατά παρόμοιο τρόπο όταν και εμείς υπακούμε στον λόγο του Κυρίου θα δούμε θετικές αλλαγές στην ζωή μας. Όταν ο  τρόπος ζωής μας αλλάξει και γίνει σύμφωνος με τον γραμμένο λόγο του Θεού, η παρουσία του Κυρίου μέσα μας θα είναι αισθητή, με την αγάπη τη χαρά και την ειρήνη και γενικά με τον καρπό του Αγίου Πνεύματος.

Πιο συγκεκριμένα ο λόγος του Θεού, διά του αποστόλου Παύλου μας προτρέπει, ‘Σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, διά των οικτιρμών του Θεού, να παραστήσητε τα σώματά σας θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ευάρεστον εις τον Θεόν, ήτις είναι η λογική σας λατρεία, και μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε διά της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον. Διότι λέγω διά της χάριτος της εις εμέ δοθείσης προς πάντα όστις είναι μεταξύ σας, να μη φρονή υψηλότερα παρ' ό,τι πρέπει να φρονή, αλλά να φρονή ώστε να σωφρονή, κατά το μέτρον της πίστεως, το οποίον ο Θεός εμοίρασεν εις έκαστον’ (Ρωμαίους,ιβ΄:1-3).

Συνεπώς ο Κύριος θέλει να μεταμορφωνόμαστε   με την ανακαίνιση του νου μας, ώστε να διακρίνουμε οποιαδήποτε κηλίδα ή ρυτίδα αμαρτίας  έχουμε στην ζωή μας και να την αφαιρούμε, για να γινόμαστε έτσι ακόμα πιο έτοιμοι για την βασιλεία των ουρανών, μέχρι να μας καλέσει ο Κύριος είτε με προσωπική πρόσκληση, είτε με  την Αρπαγή εάν γίνει στις μέρες μας, κατά την οποία ο Κύριος θα μεταμορφώσει αυτούς που τον περιμένουν σαν τις φρόνιμες παρθένες της παραβολής, δίνοντάς τους άφθαρτα αιώνια σώματα (Α΄ Κορινθίους, ιε΄:51-55).

Συνοψίζοντας προτρέπουμε όλους όσοι είμαστε αναγεννημένοι χριστιανοί, να θέσουμε σαν πρώτη προτεραιότητά μας, το πώς να ευαρεστούμε τον Κύριο συνεργαζόμενοι με την φωνή του Αγίου Πνεύματος στην καθημερινότητά μας και να θεωρούμε τους αδελφούς μας ως ‘υπερέχοντες εαυτών’ (Φιλιππησίους, β΄:3), μη διεκδικώντας το δίκιο μας με εγωισμό, αλλά να επιδιώκουμε την ενότητα κερδίζοντας τους αδελφούς μας με την αγάπη μας και τον αλληλοσεβασμό. Να δούμε ο καθένας προσωπικά τι πρέπει να διορθώνει στον εαυτό του και να ζητάμε βοήθεια από τον Θεό να μας αλλάζει, έτσι ώστε να  θέλουμε και να ενεργούμε κατά την δική Του ευδοκία και να βλέπουμε και τους εαυτούς μας πρώτα αλλά και τους γύρω μας να αλλάζουν, γιατί η παρουσία του Θεού θα το κάνει αυτό επειδή σαν καλός Πατέρας αγαπάει και δίνει αγαθές δόσεις στα αναγεννημένα παιδιά Του. Αμήν!