Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow


«Προ πάντων δε έχετε ένθερμον την εις αλλήλους αγάπην∙ διότι η αγάπη θέλει καλύψει πλήθος αμαρτιών»(Α΄ Πέτρου,δ΄:8)

Η αγάπη που οφείλουμε να έχουμε ο ένας για τον άλλο, είναι κάτι που ζήτησε ο ίδιος ο Κύριος από τους μαθητές του, όταν τους είπε «Εντολήν καινήν σας δίδω, Να αγαπάτε αλλήλους∙ καθώς εγώ σας ηγάπησα, και σεις να αγαπάτε αλλήλους» (Ιωάννης,ιγ΄:34). Βέβαια η αγάπη είναι το βασικό γνώρισμα της φύσης του Κυρίου, επειδή σαν Θεός είναι αγάπη, την οποία αγάπη απέδειξε και φανέρωσε με την ενανθρώπηση, το έργο και τη θυσία Του πάνω στο σταυρό του Γολγοθά. Ο Κύριος αγάπησε  όλο τον κόσμο και με τη θυσία Του στο σταυρό του Γολγοθά, ικανοποίησε ταυτόχρονα αφενός τη δικαιοσύνη του Πατέρα Θεού πληρώνοντας σαν αναμάρτητος για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων  και αφετέρου την αγάπη Του, δίνοντας αιώνια ζωή σε όσους μετανοούν για τις αμαρτίες τους και πιστεύουν σ’ Αυτόν.

Είναι συνεπώς αυτονόητο ότι ο Πατέρας Θεός να θέλει και τα αναγεννημένα παιδιά Του, να Του μοιάσουν και να αγαπάνε  και αυτά τα εν Χριστώ αδέλφια  τους, αλλά και όλους τους ανθρώπους, ακόμα και τους εχθρούς τους. Άλλωστε η αγάπη που πρέπει να έχουμε ο ένας για τον άλλον είναι το κύριο  χαρακτηριστικό γνώρισμα που οι άλλοι θα διακρίνουν σε εμάς, για να παραδεχθούν ότι είμαστε μαθητές του Ιησού Χριστού (Ιωάννης,ιγ΄:35). Επί πλέον, αυτή η αγάπη πρέπει να διατηρείται ένθερμη, ώστε να μη ανήκουμε σ’ αυτούς για τους οποίους ο Κύριος προφητικά αναφέρει:‘επειδή θέλει πληθυνθή η ανομία, η αγάπη των πολλών θέλει ψυχρανθή’ (Ματθαίος, κδ΄:12).

Συνεχίζοντας, θα αναφέρουμε γραφικά παραδείγματα και οδηγίες σχετικά  με  το  πώς  η αγάπη καλύπτει πλήθος  αμαρτιών. 
Αρχικά αναφέρουμε την περίπτωση του Νώε, όταν μετά τον κατακλυσμό, μέθυσε από τον οίνο που παρήγαγε από τον αμπελώνα που φύτεψε και γυμνώθηκε μέσα στη σκηνή του. Εκεί τον είδε ο γιος του Χαμ και ενημέρωσε τα αδέλφια του  Σήμ και Ιάφεθ, για την γύμνωση του πατέρα τους. Τότε ο Σήμ και ο Ιάφεθ πήραν το ένδυμα του πατέρα τους, το βάλανε πίσω από την πλάτη τους και προχωρώντας πισώπλατα προς τον πατέρα τους,  τον σκέπασαν  με αυτό,  χωρίς να τον δουν γυμνό. Όταν στη συνέχεια ο Νώε ανάνηψε από τη μέθη και πληροφορήθηκε το γεγονός, ευλόγησε τον  Σήμ και τον Ιάφεθ ενώ ο Χάμ έλαβε κατάρα (Γένεσις,θ΄:20-27).

Αυτό που μας διδάσκει αυτή η ιστορία είναι ότι τη πνευματική ‘γύμνωση’ των αδελφών μας, εξαιτίας απερίσκεπτης πτώσης τους σε κάποια αμαρτία, δεν είναι καλό να την παρατηρούμε και να τη σχολιάζουμε σε άλλους με  κριτική ή ειρωνική διάθεση, αλλά ο σκοπός μας πρέπει να είναι να την καλύπτουμε δείχνοντας έμπρακτα την αγάπη μας. Δεν μας έβαλε ο Πατέρας Θεός κριτές των αδελφών μας, αλλά μελετητές του λόγου Του και εκτελεστές του θελήματός Του. Διαβάζουμε σχετικά στο Ευαγγέλιο: «Μη καταλαλείτε αλλήλους, αδελφοί. Όστις καταλαλεί αδελφόν και κρίνει τον αδελφόν αυτού, καταλαλεί τον νόμον και κρίνει τον νόμον και εάν κρίνης τον νόμον, δεν είσαι εκτελεστής του νόμου, αλλά κριτής.Εις είναι ο νομοθέτης, ο δυνάμενος να σώση και να απολέση• συ τις είσαι όστις κρίνεις τον άλλον;» (Ιακώβου,ε΄:11-12).

Επίσης  στην ίδια επιστολή διαβάζουμε: «Αδελφοί, εάν τις μεταξύ σας αποπλανηθή από της αληθείας, και επιστρέψη τις αυτόν, ας εξεύρη ότι ο επιστρέψας αμαρτωλόν από της πλάνης της οδού αυτού, θέλει σώσει ψυχήν εκ θανάτου, και θέλει καλύψει πλήθος αμαρτιών» (Ιακώβου,ε΄:19-20). Δηλαδή η αγάπη που καλύπτει αμαρτίες, εκδηλώνεται και όταν θέλουμε να επιστρέψουμε κάποιον από μια πλάνη στην οποία βρίσκεται. Μπορεί κάποιος αδελφός μας, σε κάποια φάση της πνευματικής του πορείας που δεν πρόσεξε, να εκτραπεί σε λάθος κατεύθυνση και να μην ακολουθεί την αλήθεια του Ευαγγελίου. Ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση μπορεί ένας πνευματικός αδελφός  να δείξει την αγάπη του, ενεργώντας και μιλώντας του με την οδηγία και με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, έτσι ώστε να τον βοηθήσει να επιστρέψει στη σωστή πορεία  και  να σωθεί από  τον αιώνιο θάνατο. Γι’ αυτό το έργο, ο Κύριος χρησιμοποιεί αφιερωμένους εργάτες, όπως χρησιμοποίησε τον απόστολο Ιωάννη στο να γράψει την Αποκάλυψη και να μιλήσει στον κάθε ποιμένα που δεν βάδιζε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, ώστε να μετανοήσει για αμαρτίες, να αποβάλλει ψευδοδιδασκαλίες και να επιστρέψει στη πρώτη αγάπη. Ο Θεός θέλει να σώσει και όχι να απολέσει, γι’ αυτό δίνει ευκαιρίες ώστε να σωθούν αυτοί που πλανιούνται. Ο έλεγχος του  Κυρίου δεν είναι προς κατάκριση αλλά προς επανόρθωση και  οικοδομή.

Επιπλέον  και ο Ιούδας στην επιστολή του αναφέρει: «άλλους δε σώζετε μετά φόβου, αρπάζοντες αυτούς εκ του πυρός, μισούντες και τον χιτώνα τον μεμολυσμένον από της σαρκός» (Ιούδα,α΄:23). Χρειάζεται και σε τέτοιες περιπτώσεις, ειδική μεταχείριση από αφιερωμένους εργάτες του Θεού, ώστε να εκτελέσουν σωστά αυτό το δύσκολο έργο, να βγάλουν δηλαδή ψυχές από τη φωτιά της αμαρτίας και να τις φέρουν στον Ιησού Χριστό.

Ακόμη αναφέρουμε την περίπτωση όπου ο απόστολος Παύλος παρακαλεί στην ομώνυμη επιστολή του τον Φιλήμονα να δεχτεί τον Ονήσιμο, ο οποίος κάποτε μπορεί να αδίκησε τον Φιλήμονα αλλά αργότερα αναγεννήθηκε από τον λόγο του αποστόλου Παύλου, μαζί με τον οποίο ήταν φυλακισμένος. Επιπλέον ο Παύλος του ζητάει να γίνει αποκατάσταση και σε οτιδήποτε τον αδίκησε ή του οφείλει να το χρεώσει σ’ αυτόν (Φιλήμονα,α΄:1-25). Αποτελεί λοιπόν απόδειξη αγάπης το να δεχθούμε στη ζωή μας και να συγχωρέσουμε αυτούς που κάποτε μας είχαν βλάψει, αλλά στο πέρασμα του χρόνου ο Κύριος  εργάστηκε τις καρδιές τους, πίστεψαν σ’ Αυτόν και αναγεννήθηκαν. Όπως ο Κύριος όταν μετανοούμε και Τον επικαλούμαστε, μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία, καλούμαστε και εμείς να ξεχνάμε τα πταίσματα των άλλων σε εμάς, δείχνοντας εμπράκτως ότι τους δεχόμαστε και τους συγχωρούμε. Αυτό αρέσει στον Κύριο και όταν μας βλέπει να γινόμαστε μιμητές Του, θα αυξηθεί η χάρη Του πάνω μας και θα δούμε πιο ενεργό το χέρι Του στη ζωή μας, επειδή η καρδιά μας έχει πάρει την θέση που Αυτός θέλει να έχει.

Αντίθετα αν εμείς δεν συγχωρούμε, μοιάζουμε με τον οφειλέτη των μυρίων ταλάντων της παραβολής, ο οποίος ήθελε να βάλει στη φυλακή ένα συνάδελφό του που του όφειλε ένα μικρό ποσό, ενώ στον ίδιο είχε χαρίσει το αφεντικό του ένα πάρα πολύ μεγαλύτερο χρέος. Το αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς ήταν το αφεντικό του να ακυρώσει τη διαγραφή του χρέους του και να τον παραδώσει στους βασανιστές μέχρι να το ξεπληρώσει. Το ίδιο αποτέλεσμα θα έχει παρόμοια δική μας συμπεριφορά, όπως μας λέει ο ίδιος ο Κύριος: ‘Ούτω και ο Πατήρ μου ο επουράνιος θέλει κάμει εις εσάς, εάν δεν συγχωρήσητε εκ καρδίας σας έκαστος εις τον αδελφόν αυτού τα πταίσματα αυτών (Ματθαίος,ιη΄:21-35).

Τέλος αναφέρουμε τη περίπτωση του Ιώβ που ενώ δεν είχε θεραπευτεί ακόμα από το κακό έλκος που είχε, υπάκουσε στο λόγο του Κυρίου και προσευχήθηκε για τη συγχώρεση των φίλων του, που τον κατηγορούσαν άδικα ότι οι συμφορές που τον βρήκαν οφειλόταν σε αμαρτίες που έκανε. Η αγάπη του Ιώβ κάλυψε την αφροσύνη των φίλων του,  απέτρεψε την καταδίκη τους και επιπλέον ωφέλησε  και τον ίδιο, σύμφωνα με το γραμμένο: ‘Και έστρεψεν ο Κύριος την αιχμαλωσίαν του Ιώβ, αφού προσηυχήθη υπέρ των φίλων αυτού•’ (Ιώβ,μβ΄:7-10).

Συνοψίζοντας λέμε ότι όταν ζούμε έχοντας συνεχή κοινωνία με τον Τριαδικό Θεό, τότε όσο περισσότερο γεμίζουμε με το Άγιο Πνεύμα, τόσο περισσότερο θα γεμίζουμε με αγάπη που είναι μέρος του καρπού Του. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να συγχωρούμε αυτούς που μας βλάπτουν και να ενεργούμε με στόχο να τους βοηθήσουμε να επικαλεστούν τον Κύριο για να καθαριστούν από τις αμαρτίες τους.  Μόνο τότε η αγάπη μας θα καλύπτει εξαλείφοντας τις αμαρτίες και όχι μόνο θα τις σκεπάζει.  Να θυμόμαστε πάντα τί έκανε  ο Θεός σε εμάς  και πάντα με τη βοήθειά Του, να πράττουμε και εμείς το ίδιο στους άλλους. Αμήν!

 

 

«…Τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών; Δεν είναι εδώ αλλά ανέστη ενθυμήθητε πως ελάλησε προς εσάς, ενώ ήτο έτι εν τη Γαλιλαία, λέγων ότι πρέπει ο Υιός του ανθρώπου να παραδοθή εις χείρας ανθρώπων αμαρτωλών και να σταυρωθή και την τρίτην ημέραν να αναστηθή» (Λουκάς,κδ΄:5-7).

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός κατά τη διάρκεια της επίγειας διακονίας Του,  έλεγε στους μαθητές Του ότι έπρεπε να πάθει πολλά, να καταφρονηθεί από τους πρεσβυτέρους, αρχιερείς και γραμματείς, να θανατωθεί και την τρίτη μέρα να αναστηθεί (Μάρκος, η΄:31). Αυτό διότι έτσι θα εκπλήρωνε  την αγάπη και τη δικαιοσύνη του Πατέρα Θεού και θα έδινε τη δυνατότητα της κατά χάρη σωτηρίας, σε κάθε άνθρωπο αμαρτωλό που μετανοεί και  πιστεύει σ’ Αυτόν. Η ανάσταση του Κυρίου είχε προφητευθεί, όπως διαβάζουμε στη Παλαιά Διαθήκη: «Διότι δεν θέλεις εγκαταλείψει την ψυχήν μου εν τω άδη ουδέ θέλεις αφήσει τον όσιόν σου να ίδη διαφθοράν». Αυτά τα λόγια τα είπε προφητικά ο πατριάρχης Δαβίδ και  σύμφωνα με την ερμηνεία του αποστόλου Πέτρου, ‘προϊδών ελάλησε περί της αναστάσεως του Χριστού ότι δεν εγκατελείφθη η ψυχή αυτού εν τω άδη ουδέ η σαρξ αυτού είδε διαφθοράν’ (Πράξεις,β΄:27,31). Άλλη γραμμένη στο λόγο του Θεού σχετική προφητεία του Δαβίδ, είναι όταν λέει: «Εγώ θέλω αναγγείλει το πρόσταγμα∙ ο Κύριος είπε προς εμέ, Υιός μου είσαι συ∙ εγώ σήμερον σε εγγένησα» (Ψαλμός β΄:7). Σύμφωνα με την ερμηνεία του αποστόλου Παύλου και αυτά τα προφητικά λόγια αναφέρονται στην ανάσταση του Κυρίου Ιησού (Πράξεις,ιγ΄:33-34).

Όταν οι γυναίκες πήγαν  να αλείψουν με μύρα το νεκρό σώμα του Κυρίου, δυο άγγελοι τις ρώτησαν γιατί ζητούν έναν ζωντανό ανάμεσα στους νεκρούς και τις ενημέρωσαν ότι αναστήθηκε ο Κύριος. Στη συνέχεια ο Κύριος φανερώθηκε αναστημένος στις μυροφόρες γυναίκες, στους αποστόλους, στους δύο που πήγαιναν προς Εμμαούς και στους οποίους εξήγησε τα γραμμένα  στη Παλαιά Διαθήκη τα σχετικά  με το λυτρωτικό Του έργο και τελικά σε πάνω από 500 αδελφούς. Το ότι ο αναστημένος Κύριος φανέρωσε τον εαυτό Του ζώντα σε όλους όσους τον αγάπησαν, σημαίνει ότι και σήμερα ο Κύριος μπορεί να αποδείξει τον εαυτό Του ότι είναι ζωντανός σε οποιονδήποτε πιστέψει και τον επικαλεστεί. Μόνο  οι ενέργειες του Κυρίου προσωπικά σε κάθε ειλικρινή εκζητητή της αλήθειας, μπορεί να τον βεβαιώσουν, ότι ο Κύριος είναι αναστημένος και να εννοήσει ότι η Αγία Γραφή είναι ο γραμμένος λόγος του Θεού  και  ότι παίζει το ρόλο της πυξίδας και της απαραίτητης πνευματικής τροφής στη ζωή του (Ματθαίος, δ΄:4).

Ο αναστημένος  Κύριος Ιησούς ενεργεί και ας μη τον βλέπουμε. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είχε προαναγγείλει ότι ο Κύριος θα βαπτίζει ‘εν Πνεύματι Αγίω και πυρί’ (Ματθαίος,γ΄:11). Αυτή η προφητεία του Ιωάννη εκπληρώθηκε πρώτη φορά την ημέρα της Πεντηκοστής σε περίπου 120 μαθητές του Κυρίου. Τότε όλοι ήταν ομοθυμαδόν στον ίδιο τόπο και ήρθε ήχος από τον ουρανό σαν βίαιος άνεμος, φάνηκαν σαν γλώσσες φωτιάς πάνω στον καθένα τους, πληρώθηκαν όλοι με το Άγιο Πνεύμα και μιλούσαν ξένες γλώσσες (Πράξεις,β΄:1-4), οι οποίες αποτελούν ένα από τα  σημεία που ακολουθούν αυτούς που θα πιστέψουν στον Κύριο (Μάρκος, ις΄:17). Αυτή η θαυμαστή επαγγελία του Κυρίου, αποτελεί απόδειξη της αναστάσεως Του και της επανόδου Του στον Ουρανό (Ιωάννης, ις΄:7). Σύμφωνα δε με τη προτροπή του αποστόλου Πέτρου, στο συγκεντρωμένο πλήθος τη μέρα της Πεντηκοστής που αναφέρουμε: ‘Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος. Διότι προς εσάς είναι η επαγγελία και προς τα τέκνα σας και προς πάντας τους εις μακράν, όσους αν προσκαλέση Κύριος ο Θεός ημών’(Πράξεις,β΄:27,31), φαίνεται καθαρά ότι αφορά και όλους τους ανθρώπους που προσκαλεί ο Κύριος σήμερα.

Ο Κύριος με την ανάστασή Του έγινε απαρχή των κεκοιμημένων (Α΄ Κορινθίους, ιε΄:20) και πρωτότοκος μεταξύ των νεκρών (Κολοσσαείς,α΄:18). Έτσι  όπως  έγινε  η δική Του  ανάσταση  θα  γίνει  ομοίως  και  η  ανάσταση εκείνων που πέθαναν με τη πίστη του Χριστού στη καρδιά τους, η οποία θα λάβει χώρα κατά την αποκαλούμενη μεταξύ των αναγεννημένων χριστιανών, ‘αρπαγή της εκκλησίας’. Διαβάζουμε σχετικά: «επειδή αυτός ο Κύριος θέλη καταβή απ’ ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον∙ έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν, θέλομεν αρπαχθή μετ’ αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα∙ και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου» (Α΄ Θεσσαλονικείς,δ΄:16-17). Όπως διαπιστώνουμε κατά το φοβερό αυτό γεγονός, προηγείται η ανάσταση των αποθανόντων εν Χριστώ και μετά  γίνεται η αρπαγή των ζώντων ανθρώπων του Θεού οι οποίοι κάνουν το θέλημά Του. Σε όλους αυτούς ο Κύριος θα δώσει καινούργιο άφθαρτο σώμα, αναστάσιμο, για να ζουν μαζί Του αιώνια, στη Βασιλεία των Ουρανών.
Το ότι ο Κύριος πέθανε στη θέση μας, σημαίνει ότι όσοι δεχόμαστε αυτή τη θυσία, θα πρέπει να «πεθάνουμε» ως προς το σώμα των αμαρτιών μας, ώστε να «αναστηθεί» ένα καινούργιο σώμα με νέο πνεύμα που θα επιθυμεί να κάνει το θέλημα του Θεού, χωρίς τις πράξεις και τις επιθυμίες του παλιού ανθρώπου. Αυτό γίνεται όταν ο άνθρωπος ‘γεννιέται άνωθεν’ από τον Πατέρα Θεό και στη συνέχεια παίρνει απόφαση να βαπτιστεί στο νερό. Διαβάζουμε σχετικά: «Ή αγνοείτε ότι όσοι εβαπτίσθημεν εις Χριστόν Ιησούν, εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν; Συνετάφημεν λοιπόν μετ’ αυτού δια του βαπτίσματος εις τον θάνατον, ίνα καθώς ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών δια της δόξης του Πατρός, ούτω και ημείς περιπατήσωμεν εις νέαν ζώην.  Διότι εάν εγείναμεν σύμφυτοι με αυτόν κατά την ομοιότητα του θανάτου αυτού, θέλομεν είσθαι και κατά την ομοιότητα της αναστάσεως, τούτο γινώσκοντες, ότι ο παλαιός ημών άνθρωπος συνεσταυρώθη, διά να καταργηθή το σώμα της αμαρτίας, ώστε να μη ήμεθα πλέον δούλοι της αμαρτίας•  διότι ο αποθανών ηλευθερώθη από της αμαρτίας. Εάν δε απεθάνομεν μετά του Χριστού, πιστεύομεν ότι και θέλομεν συζήσει μετ' αυτού, γινώσκοντες ότι ο Χριστός αναστάς εκ νεκρών δεν αποθνήσκει πλέον, θάνατος αυτόν δεν κυριεύει πλέον. Διότι καθ' ο απέθανεν, απέθανεν άπαξ διά την αμαρτίαν, αλλά καθ' ο ζη, ζη εις τον Θεόν. Ούτω και σεις φρονείτε εαυτούς ότι είσθε νεκροί μεν κατά την αμαρτίαν, ζώντες δε εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.» (Ρωμαίους,ς΄:3-4).

Το ότι ο Πατέρας Θεός ανάστησε  τον Κύριο, αποδεικνύει ότι ο Κύριος δεν είχε πράξει αμαρτία, ώστε ο θάνατος και ο άδης να είχαν εξουσία πάνω Του. Όμως ο Κύριος είναι ο μόνος αναμάρτητος, γι’ αυτό άλλωστε είναι ο μόνος σωτήρας. Όλοι όσοι έχουμε αναγεννηθεί από τον Πατέρα Θεό, θα εξακολουθούμε σαν άνθρωποι να φταίμε σε πολλά. Γι’ αυτό καλό είναι να έχουμε υπόψη και να εφαρμόζουμε το γραμμένο: ‘Εάν είπωμεν ότι αμαρτίαν δεν έχομεν, εαυτούς πλανώμεν και η αλήθεια δεν είναι εν ημίν. Εάν ομολογώμεν τας αμαρτίας ημών, είναι πιστός και δίκαιος, ώστε να συγχωρήση εις ημάς τας αμαρτίας και καθαρίση ημάς από πάσης αδικίας’ (Α΄ Ιωάννου, α΄:8,9). Μόνο τότε θα εξακολουθούμε να κρατάμε την αιώνια ζωή που μας έδωσε με τη θυσία και ανάστασή Του ο Κύριος, έτσι ώστε να μη περάσουμε από κρίση αλλά να μεταβούμε από το θάνατο στη αιώνια ζωή της Βασιλείας των Ουρανών.

 
Περισσότερα Άρθρα...

Όσοι δε εδέχθησαν αυτόν, εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν να γείνωσι τέκνα Θεού, εις τους πιστεύοντας εις το όνομα αυτού· οίτινες ουχί εξ αιμάτων ουδέ εκ θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεού εγεννήθησαν. (Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον α' 12)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα180
mod_vvisit_counterΕχτές1713
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα8327
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα12018
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα27489
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα50100
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1812310

We have: 10 guests online
Η IP: 34.236.187.155
 , 
Σήμερα : Ιουν 18, 2021