• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

 

«Ο Θεός είναι Πνεύμα, και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι» (Ιωάννης, δ΄:24).

«Σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, δια των οικτιρμών του Θεού, να παραστήσετε τα σώματά σας θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ευάρεστον εις τον Θεόν, ήτις είναι η λογική σας λατρεία» (Ρωμαίους, ιβ΄:1)


Στην Παλαιά Διαθήκη οι άνθρωποι του Θεού, όταν θέλανε να κάνουν μια προσφορά προς τον Θεό, έκαναν  θυσίες με ζώα. Πρώτος ξεκίνησε ο Άβελ που πρόσφερε από τα πρόβατά του και ο Κύριος είδε με ευμένεια την προσφορά του (Γένεσις, δ΄:4). Στη συνέχεια παρατηρούμε και άλλους πιστούς ανθρώπους, να προσφέρουν θυσίες στον Θεό κάνοντας θυσιαστήρια, όπως ο Νώε, ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ κ.ά. Μ’ αυτό τον τρόπο θέλανε κάνοντας μια προσφορά προς τον Θεό, να δείχνουν έμπρακτα την ευχαριστία και την αγάπη τους, σ’ Αυτόν.
Σήμερα, οι χριστιανοί που πιστεύουν στον Θεό δεν λατρεύουν τον Θεό με θυσίες ζώων αλλά εν πνεύματι και αληθεία. Αυτό είπε  ο Κύριος Ιησούς Χριστός, όταν τον ρώτησε η Σαμαρείτιδα, πού θέλει ο Θεός να Τον προσκυνούν, στα Ιεροσόλυμα ή στο δικό τους όρος. Συγκεκριμένα ο Κύριος της απάντησε ότι έφθασε η ώρα που ούτε στα Ιεροσόλυμα ούτε στο δικό τους όρος θα προσκυνούν τον Πατέρα, διότι επειδή ο Θεός είναι πνεύμα θέλει και οι προσκυνούντες Αυτόν, να Τον προσκυνούν ‘εν πνεύματι και αληθεία’(Ιωάννης, δ΄:20-26). Λέγοντας ο Κύριος ‘έφθασε η ώρα’, προφανώς εννοούσε ότι με τη θυσία Του πάνω στο σταυρό του Γολγοθά, θα εκπλήρωνε ότι ήταν ‘ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου’ και  η μόνη οδός που οδηγεί στον Πατέρα. (Ιωάννης, α΄:29,ιδ΄:6).
Συνεπώς τα πρώτα βήματα που πρέπει να κάνει κάθε άνθρωπος για να λατρεύσει τον Κύριο εν πνεύματι και αληθεία, είναι να μετανοήσει για τις αμαρτίες του, να πιστέψει στον Ιησού Χριστό και να Τον επικαλεστεί στη ζωή Του, έτσι ώστε ‘να γεννηθεί άνωθεν’ και να πάρει δωρεάν και κατά χάρη τη σωτηρία της ψυχής του. Μετά από αυτά τα βήματα, όλοι οι αναγεννημένοι χριστιανοί πρέπει να έχουν υπόψη την γραφική προτροπή: ‘μετά φόβου και τρόμου εργάζεσθε την εαυτών σωτηρίαν διότι ο Θεός είναι ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν κατά την ευδοκίαν αυτού’ (Φιλιππησίους, β΄:12,13). Βέβαια για να εργάζεται ο χριστιανός ‘μετά φόβου και τρόμου’ την σωτηρία του,  απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ‘εν πνεύματι και αληθεία’ λατρεία του προς το Θεό, βασικές δε συνιστώσες αυτής της λατρείας είναι η εν Πνεύματι Αγίω προσευχή μαζί με την δοξολογία και υμνωδία.
Όσο αφορά την προσευχή, σχετικά με το πώς πρέπει να γίνεται ώστε να είναι ευάρεστη στο Θεό, ο Κύριος στην ‘επί του όρους’ ομιλία Του, αναφέρει τα εξής: «συ όμως, όταν προσεύχησαι, είσελθε εις το ταμείον σου, και, κλείσας την θύραν σου, προσευχήθητι εις τον Πατέρα σου τον εν τω κρυπτώ∙ και ο Πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ θέλει σοι ανταποδώσει εν τω φανερώ. Όταν δε προσεύχησθε, μη βατολογήσετε ως οι εθνικοί∙ διότι νομίζουσιν ότι με την πολυλογίαν αυτών θέλουσιν εισακουσθή. Μη ομοιωθήτε λοιπόν με αυτούς∙ διότι εξεύρει ο Πατήρ σας, τίνων έχετε χρείαν, πριν σεις ζητήσετε παρ’ αυτού» (Ματθαίος, ς΄:6-8). Στη συνέχεια ο Κύριος μας λέει πώς να προσευχόμαστε, αναφέροντας τη γνωστή προσευχή το ‘Πάτερ ημών’. Αυτή η προσευχή μας δίνει ένα πρότυπο με τα κύρια αιτήματα και τις υποχρεώσεις του χριστιανού μαζί με την ιεραρχία τους. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι τον Θεό Τον αποκαλούμε Πατέρα και τα πρώτα μας αιτήματα  είναι να έρθει η βασιλεία Του και να γίνει το θέλημά Του, όπως στον ουρανό έτσι και στη Γη. Μετά να ζητάμε τα απαραίτητα για τις καθημερινές υλικές μας ανάγκες, όπως τη τροφή. Να ζητάμε να μας συγχωράει από τις αμαρτίες μας, με την προϋπόθεση ότι συγχωρούμε και εμείς όσους  αμάρτησαν σε μας. Να μη επιτρέψει  να πέσουμε σε πειρασμό και να μας ελευθερώνει από το πονηρό. Να ολοκληρώνουμε την προσευχή μας δίνοντας τη δόξα στον Πατέρα Θεό λέγοντας ότι Αυτού είναι η βασιλεία, η δύναμη και η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Ο Κύριος  συνεχίζει τονίζοντας τη σημασία της συγχώρεσης με το ότι λέει εάν δεν συγχωρούμε αυτούς που φταίνε σε μας, ούτε ο Πατέρας Θεός θα μας συγχωρέσει τα δικά μας πταίσματα (Ματθαίος,ς΄:9-15).
Στην ίδια ομιλία ο Κύριος θέλοντας να τονίσει το γεγονός ότι ο Θεός είναι δίκαιος μισθαποδότης εις τους εκζητούντας Αυτόν, αναφέρει «Αιτείτε, και θέλει σας δοθή∙ ζητείτε, και θέλετε ευρεί∙ κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή∙ διότι πας ο αιτών λαμβάνει, και ο ζητών ευρίσκει, και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθή» (Ματθαίος, ζ΄:7-8). Όμως επειδή η απάντηση του Θεού σε κάποια αιτήματά μας δεν είναι άμεση, ο Κύριος  αναφέρει την παραβολή του άδικου κριτή, με σκοπό να διδάξει τους πιστούς ‘ότι πρέπει πάντοτε να προσεύχωνται και να μη αποκάμνωσι’(Λουκάς, ιη΄:1-8). Βέβαια ο λόγος του Θεού σε πολλά εδάφια αναφέρει ότι βασική προϋπόθεση για να απαντήσει ο Θεός, είναι απλά η πίστη του ανθρώπου σ’ Αυτόν. Αναφέρουμε μερικά:
« Δια τούτο σας λέγω, πάντα όσα προσευχόμενοι ζητείτε, πιστεύετε ότι λαμβάνετε, και θέλει γείνει εις εσάς» (Μάρκος, ια΄:24).
«…χωρίς δε πίστεως αδύνατον είναι να ευαρεστήση τις εις αυτόν• διότι ο προσερχόμενος εις τον Θεόν πρέπει να πιστεύη ότι είναι και γίνεται μισθαποδότης εις τους εκζητούντας αυτόν» (Εβραίους, ια΄:6).
Στην αναγεννημένη εκκλησία, υπάρχει και η εκκλησιαστική λατρεία, δηλαδή όταν οι πιστοί συγκεντρώνονται ομοθυμαδόν πρώτα για να λατρεύσουν  τον Θεό αλλά και για να συμπροσευχηθούν για τα αιτήματα τους. Διαβάζουμε σχετικά: «….Ούτω και σεις, επειδή είσθε ζηλωταί πνευματικών, ζητείτε να περισσεύητε εν αυτοίς προς την οικοδομήν της εκκλησίας….Τι πρέπει λοιπόν; Θέλω προσευχηθή με το πνεύμα, θέλω δε προσευχηθή και με τον νούν. Θέλω ψάλλει με το πνεύμα, θέλω δε ψάλλει και με τον νούν….. Τι πρέπει λοιπόν, αδελφοί; Όταν συνέρχησθε, έκαστος υμών ψαλμόν έχει, διδαχήν έχει, γλώσσαν έχει, αποκάλυψιν έχει, ερμηνείαν έχει πάντα ας γίνωνται προς οικοδομήν» (Α΄Κορινθίους,ιδ΄:12,15,26). Αυτά τα εδάφια, όπως  και τα υπόλοιπα αυτού του κεφαλαίου φανερώνουν ότι στη χριστιανική ‘εν πνεύματι και αληθεία’ λατρεία, βασικό ρόλο παίζουν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, τα οποία όμως πρέπει ενεργούνται ευσχημόνως και κατά τάξη.
Βέβαια η κύρια λατρευτική συνάθροιση της εκκλησίας γίνεται την Κυριακή, κατά την οποία λαμβάνει χώρα η Θεία Κοινωνία του Σώματος και Αίματος του Κυρίου, στην οποία είναι απαραίτητο να συμμετέχει κάθε χριστιανός, αν θέλει να συνεχίσει να ανήκει στην εκκλησία του Χριστού (Α΄Κορινθίους,ι΄:16,17).
Η προσευχή της εκκλησίας έχει δύναμη, γιατί όταν προσεύχονται όλοι οι πιστοί ένθερμα και με πίστη, ο Θεός απαντάει με θαυμαστές ενέργειες . Τέτοιο παράδειγμα βλέπουμε στις Πράξεις των Αποστόλων, όταν ο Ηρώδης  έπιασε τον Πέτρο και τον έβαλε στη φυλακή, η εκκλησία έκανε ακατάπαυστη προσευχή για τον Πέτρο και ο Κύριος ενήργησε θαυμαστά, έστειλε άγγελο και ελευθέρωσε τον Πέτρο. Ο Ηρώδης είχε στρατιώτες και η δύναμή του ήταν ανθρώπινη γιατί στηριζόταν σε ανθρώπους και σε όπλα. Η εκκλησία έχει τον Ιησού Χριστό και δεν στηρίζεται σε καμία ανθρώπινη δύναμη αλλά στον Πατέρα Θεό και με πνευματικά όπλα, όπως η προσευχή με πίστη, θα βλέπει την δύναμη του Θεού να νικάει τις επιθέσεις του πονηρού. (Πράξεις,ιβ΄:1-19).
Βέβαια για να συμβαίνει αυτό πρέπει οι πιστοί σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, να αγρυπνούν και να προσεύχονται για να μην πέσουν σε πειρασμό (Ματθαίος,κς΄:41). Συνεπώς η προσευχή μπορούμε να πούμε, ότι δρα προληπτικά ώστε να μην πέσουμε σε πειρασμό.
Ολοκληρώνοντας λέμε ότι η ‘εν πνεύματι και αληθεία λατρεία’ περιλαμβάνεται συνοπτικά στο εδάφιο: « και ενέμενον εν τη διδαχή των αποστόλων και εν τη κοινωνία και εν τη κλάσει του άρτου και εν ταις προσευχαίς» (Πράξεις,β΄:42). Μέσω αυτών των πνευματικών ενεργειών όλοι οι χριστιανοί επικοινωνούμε με τον Θεό, πληρούμαστε Πνεύματος Αγίου, αυξάνεται πνευματικά ο εσωτερικός μας άνθρωπος, υπηρετούμε και συγχωρούμε αλλήλους, ζητάμε αιτήματα από τον Θεό και δια της πίστεως τα λαμβάνουμε. Είναι η δική μας ζωντανή θυσία, η οποία γίνεται με το σώμα μας, μιας και για να εμμένουμε σ’ αυτές τις πνευματικές ενέργειες,  καλούμαστε να θυσιάσουμε,  από το χρόνο μας, την ξεκούρασή μας και γενικά από το ανθρώπινο θέλημά μας. Έτσι  θα φθάσουμε να απολαμβάνουμε την παρουσία του Θεού μέσα μας και κάθε δοκιμασία που θα περάσουμε, να την αντιμετωπίζουμε όπως ο Κύριος προσευχόμενοι και λέγοντας ‘ουχί ως εγώ θέλω, αλλ' ως συ’(Ματθαίος, κς΄:29).Αμήν.

 


«..διότι το πάσχα ημών εθυσιάσθη υπέρ ημών, ο Χριστός»                         (Α΄ Κορινθίους,ε΄:7)

Όπως γνωρίζουμε σε όλα τα χριστιανικά κράτη γιορτάζεται το Πάσχα. Είναι μια παράδοση ενθύμησης για τα πάθη, την σταύρωση και ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος θυσιάστηκε για την σωτηρία όλου του κόσμου. Η εορτή της ανάστασης του Κυρίου στη χώρα μας, την Κυριακή του Πάσχα, συνοδεύεται με το  ψήσιμο αρνιού ή κατσικιού, το τσούγκρισμα κόκκινων αυγών και  τους χαιρετισμούς ‘Χριστός ανέστη’ και ‘Αληθώς ανέστη ο Κύριος’ . Σίγουρα το να θυμόμαστε τα πάθη, την ανάσταση και γενικά το σωτήριο έργο του Κυρίου Ιησού είναι καλό, αλλά το να έχουμε πάρει από τον Κύριο τη προσωπική  μας σωτηρία και να τη ζούμε απελευθερωμένοι από τις αμαρτίες μας, είναι πολύ καλύτερο και το ουσιαστικό. Άλλωστε γι’ αυτό έγινε άνθρωπος ο Κύριος Ιησούς, για να θυσιαστεί χύνοντας τα αίμα Του πάνω στο σταυρό του Γολγοθά, πληρώνοντας έτσι σαν αναμάρτητος για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων. 
Συνεπώς ο Κύριος Ιησούς Χριστός έγινε θυσία για να γνωρίσουμε το θαύμα της δικής Του ανάστασης στη ζωή μας, έτσι ώστε να Τον γνωρίσουμε προσωπικά και να ζήσουμε μια νέα ζωή μαζί μ’ Αυτόν, ελεύθεροι από την δουλεία στην αμαρτία. Είναι στο χέρι μας να ζητήσουμε τον Ιησού Χριστό, να του πούμε να έρθει στη ζωή μας ώστε να έχουμε προσωπική εμπειρία και πίστη στο θαύμα της ανάστασης μιας και θα έχει ενεργήσει στη ζωή μας το μεγάλο θαύμα της αναγέννησης. 
Είναι απλό αυτό που μας ζητάει ο Κύριος:
«Αιτείτε, και θέλει σας δοθή∙ ζητείτε, και θέλετε ευρεί∙ κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή∙ διότι πας ο αιτών λαμβάνει, και ο ζητών ευρίσκει, και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθή» (Ματθαίος,ζ΄:7-8). Αυτό που ο Κύριος θέλει να δώσει σ’ όποιον πιστεύει σ’ Αυτόν, είναι η αιώνια ζωή (Ιωάννης,γ΄:16). Όσο αφορά το τι είναι η αιώνια ζωή, ο Κύριος Ιησούς μας διευκρίνισε σχετικά, όταν προσευχόμενος στον Πατέρα, λίγο πριν πάθει, εκτός των άλλων είπε: «Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν» (Ιωάννης, ιζ΄:3). 
Ο Κύριος Ιησούς πέθανε για τις αμαρτίες μας και αναστήθηκε για τη δικαίωση μας, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα σε όλους που πιστεύουμε σ’ Αυτόν, να «πεθάνουμε» για τις αμαρτίες μας και να «συναναστηθούμε» μαζί Του για να ζήσουμε μια νέα ζωή. Ο Κύριος μετά την ανάστασή Του, είπε στους μαθητές Του:
«Υπάγετε εις όλον τον κόσμον, και κηρύξατε το ευαγγέλιον εις όλην την κτίσιν. Όστις πιστεύση και βαπτισθή, θέλει σωθή∙ όστις όμως απιστήση, θέλει κατακριθή» (Μάρκος,ις΄:15-16). Επίσης ο απόστολος Πέτρος,   την ημέρα της Πεντηκοστής μετά το κήρυγμα που έκανε, όταν αυτοί που άκουσαν ρώτησαν: ‘Τι πρέπει να κάμωμεν, άνδρες αδελφοί;’ είπε: «Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος. Διότι προς εσάς είναι η επαγγελία και προς τα τέκνα σας και προς πάντας τους εις μακράν, όσους αν προσκαλέση Κύριος ο Θεός ημών.» (Πράξεις, β΄:38,39). Συνεπώς αυτό που πρώτα θέλει ο Κύριος από κάθε άνθρωπο που πιστεύει σ’ Αυτόν και μετανοεί για τις αμαρτίες του, είναι να βαπτιστεί στο νερό. Με το βάπτισμα στο νερό βαπτιζόμαστε στο θάνατο του Ιησού για να πεθάνουμε ως προς την αμαρτία έτσι ώστε να μην είμαστε πλέον δούλοι της αμαρτίας. Διαβάζουμε σχετικά: «Ή αγνοείτε ότι όσοι εβαπτίσθημεν εις Χριστόν Ιησούν, εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν; Συνετάφημεν λοιπόν μετ’ αυτού δια του βαπτίσματος εις τον θάνατον, ίνα καθώς ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών διά της δόξης του Πατρός, ούτω και ημείς περιπατήσωμεν εις νέαν ζωήν. Διότι εάν εγείναμεν σύμφυτοι με αυτόν κατά την ομοιότητα του θανάτου αυτού, θέλομεν είσθαι και κατά την ομοιότητα της αναστάσεως∙ τούτο γινώσκοντες, ότι ο παλαιός ημών άνθρωπος συνεσταυρώθη, διά να καταργηθή το σώμα της αμαρτίας, ώστε να μη ήμεθα πλέον δούλοι της αμαρτίας. Διότι ο αποθανών ηλευθερώθη από της αμαρτίας» (Ρωμαίους,ς΄:3-7).

Ακόμη ο απόστολος Πέτρος αναφέρει: «…το βάπτισμα, σώζει και ημάς την σήμερον, ουχί αποβολή της ακαθαρσίας της σαρκός, αλλά μαρτυρία της αγαθής συνειδήσεως εις Θεόν, διά της αναστάσεως του Ιησού Χριστού » (Α΄ Πέτρου,γ΄:21). Αυτά τα εδάφια φανερώνουν ότι το βάπτισμα έχει μεγάλη σημασία μιας και συνδέεται με τη σωτηρία και είναι έγκυρο όταν αποτελεί μαρτυρία αγαθής συνείδησης και μετάνοιας του πιστού. Γι’ αυτό καλό είναι ο κάθε άνθρωπος να κάνει ένα σωτήριο βήμα δια της πίστεως, να πάρει μια Καινή Διαθήκη, που είναι το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού, να τη μελετήσει προσεκτικά και το Άγιο Πνεύμα θα τον βοηθήσει να επικαλεστεί τον Ιησού Χριστό, ώστε να ‘γεννηθεί άνωθεν’ και να σωθεί. Τότε ο αναγεννημένος πιστός πρέπει να πάρει συνειδητά την απόφαση να βαπτιστεί στο νερό, θάβοντας έτσι τον ‘παλαιό  άνθρωπο’ και ξεκινώντας  μια νέα ζωή εν Χριστώ.

Ο προφήτης Ησαΐας προφητεύει αναλυτικά για τη θυσία του Κυρίου. Αναφέρει ότι ο Κύριος κράτησε τις ασθένειες μας, φορτώθηκε τις θλίψεις μας, τραυματίστηκε για τις παραβάσεις μας, ταλαιπωρήθηκε για τις ανομίες μας  και  από τις πληγές του εμείς θεραπευθήκαμε και έχουμε ειρήνη (Ησαΐας, νγ΄:4-12). Οι προφητείες αυτές εκπληρώθηκαν με την σταύρωση και την ανάστασή του Κυρίου διότι έτσι ο Κύριος πάταξε τον θάνατο και έγινε πρωτότοκος εκ των νεκρών, ο μόνος σωτήρας των ανθρώπων, όπως και ο μόνος μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων  (Κολοσσαείς, α΄:18), (Πράξεις, δ΄:12),(Α΄ Τιμόθεον, β΄:5).
Ο Πατέρας Θεός με τη θυσία του Υιού Του, όχι μόνο μας συμφιλίωσε μαζί Του αλλά μας έδωσε την διακονία της συμφιλίωσης. Δηλαδή επειδή ο Θεός ήταν στον Ιησού και συμφιλίωνε τον κόσμο με τον εαυτό Του, έτσι και σήμερα οι αναγεννημένοι πιστοί μέσα στους οποίους κατοικεί ο τριαδικός Θεός, είναι πρέσβεις Χριστού και ο Θεός τους έχει εμπιστευτεί τον λόγο της συμφιλίωσης (Β΄ Κορινθίους,ε΄:18-21). Ο λόγος αυτός είναι βασικά η ομολογία του πιστού που φανερώνει στους ανθρώπους πως και αυτοί μπορούν ‘από μακράν να γίνουν πλησίον’ του Θεού, με τη θυσία του Κυρίου.  
Συνοψίζοντας λέμε ότι ο Πατέρας Θεός άνοιξε πόρτα χάριτος στη ζωή μας δίνοντας μας την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον αναστημένο Ιησού Χριστό και μέσω αυτού να λάβουμε δια της πίστεως την σωτηρία της ψυχής μας. Ο Κύριος Ιησούς θυσιάστηκε για τις αμαρτίες μας και αναστήθηκε για την δικαίωσή μας. Συνεπώς δεν θα δικαιωθεί κάποιος με τα καλά του έργα, αλλά αυτός που θα πιστέψει στον Ιησού Χριστό, θα μετανοεί για τις αμαρτίες του και με την χάρη και βοήθειά Του θα ζει κάνοντας καλά έργα μέχρι να εισέλθει στην ουράνια βασιλεία Του (Ρωμαίους,γ΄:20-28, δ΄:25,ε΄:1-2),(Γαλάτες, β΄:16), (Εβραίους,γ:6,14). Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι
‘ ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου’ που ήρθε στον κόσμο και θυσιάστηκε για  να καθαρίζει με το αίμα Του από κάθε αμαρτία, όλους  που πιστεύουμε σ’ Αυτόν και μετανοούμε, έτσι ώστε να ζήσουμε αιώνια μαζί Του. Ας τον πλησιάζουμε λοιπόν με πίστη, παρρησία και μετάνοια, έτσι ώστε να εορτάζουμε ουσιαστικά το προσωπικό χριστιανικό μας Πάσχα. Αμήν!

 
Περισσότερα Άρθρα...

Άξιος είσαι, Κύριε, να λάβης την δόξαν και την τιμήν και την δύναμιν, διότι συ έκτισας τα πάντα, και διά το θέλημά σου υπάρχουσι και εκτίσθησαν. (Αποκάλυψις Ιωάννου δ' 11)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα121
mod_vvisit_counterΕχτές145
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα1538
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα1397
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8730
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα10137
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες618947

We have: 37 guests, 1 bots online
Η IP: 54.224.184.185
 , 
Σήμερα : Μαϊ 26, 2017