«Λέγω λοιπόν, Περιπατείτε κατά το Πνεύμα και δεν θέλετε εκπληροί την επιθυμίαν της σαρκός. Διότι η σαρξ επιθυμεί εναντία του Πνεύματος, το δε Πνεύμα εναντία της σαρκός• ταύτα δε αντίκεινται προς άλληλα, ώστε εκείνα, τα οποία θέλετε, να μη πράττητε.» (Γαλάτας,ε΄:16,17).
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας έχει γνωστοποιήσει ότι ‘Εάν τις θέλη να έλθη οπίσω μου, ας απαρνηθή εαυτόν και ας σηκώση τον σταυρόν αυτού καθ' ημέραν και ας με ακολουθή. Διότι όστις θέλει να σώση την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν• και όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν ομού, ούτος θέλει σώσει αυτήν’(Λουκάς,θ΄:23,24). Η αυταπάρνηση που ζητάει ο Κύριος από όποιον θέλει να Τον ακολουθήσει πιστεύουμε ότι αφορά τη προσωπική εθελούσια επιλογή του, να προτιμάει να εκτελεί το θέλημα του Θεού και όχι το δικό Του, όταν αυτό δεν αρέσει στον Πατέρα Θεό.
Ο ίδιος ο Κύριος που πρώτος εφάρμοζε αυτά που δίδασκε, μας έδωσε παράδειγμα αυταπάρνησης, όταν λίγο πριν τη σταυρική Του θυσία, προσευχόμενος στον Πατέρα Θεό είπε, ‘Πάτερ, εάν θέλης να απομακρύνης το ποτήριον τούτο απ' εμού• πλην ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη’ (Λουκάς, κβ΄:42). Βέβαια καλό είναι να διευκρινίσουμε ότι το ‘ποτήριο’ που ο Κύριος δεν ήθελε να πιεί, πιστεύουμε ότι δεν ήταν ο φόβος του θανάτου ή του σωματικού πόνου, αλλά ο ψυχικός πόνος που θα αντιμετώπιζε λόγω της εγκατάλειψής Του από τον Πατέρα Θεό, την ώρα που πάνω στο σταυρό του Γολγοθά ήταν φορτωμένος με τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων.
Πολλές φορές μπορεί οι δικές μας επιλογές να φαίνονται σωστές στα μάτια μας και να μας απατά η καρδιά μας ότι πράττουμε το σωστό, αλλά να έχουμε υπόψη, όπως αναφέρει μία παροιμία της Αγίας Γραφής, ότι ‘Υπάρχει οδός, ήτις φαίνεται ορθή εις τον άνθρωπον, αλλά τα τέλη αυτής φέρουσιν εις θάνατον’ (Παροιμίαι,ιδ΄12). Όταν εμείς που λέμε ότι πιστεύουμε στον αληθινό Θεό, παίρνουμε αποφάσεις που δεν είναι σύμφωνες με το θέλημα του Θεού, τότε το αποτέλεσμα δεν θα είναι καλό. Σαν γραφικό παράδειγμα αναφέρουμε τον Ελιμέλεχ και τη γυναίκα του Ναομί που εξαιτίας της πείνας που έγινε στην Βηθλεέμ της φυλής Ιούδα που κατοικούσαν, όταν οι κριτές διοικούσαν τον λαό Ισραήλ, πήγαν μαζί με τα παιδιά τους στην γη Μωάβ, προφανώς γιατί πίστευαν ότι εκεί θα είχαν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Όμως στην ξένη γη που πήγαν πέθανε ο Ελιμέλεχ και μέσα στα επόμενα 10 χρόνια πέθαναν και τα δυο παιδιά που είχαν παντρευτεί γυναίκες Μωαβίτισες. Αυτά τα τραγικά συμβάντα σε συνδυασμό με την έκβαση του Θεού που έδωσε άρτο στον λαό Ισραήλ, έκαναν την Ναομί να γυρίσει πίσω μαζί με τη μια της νύφη την Ρουθ, η οποία επέλεξε να ανήκει στον τότε λαό του Θεού. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ο Θεός να ευλογήσει τη Ρουθ, ώστε να ανήκει στη γενεαλογία των κατά σάρκα προγονών του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Συνεπώς όταν παίρνουμε αποφάσεις που δεν είναι σύμφωνες με την οδηγία του Άγιου Πνεύματος, ο Πατέρας Θεός δεν θα είναι μαζί μας στη λανθασμένη πορεία μας, αλλά θα επιτρέψει να περάσουμε δύσκολες καταστάσεις, ώστε να μετανοήσουμε και να γυρίσουμε πίσω. Μπορεί να φαίνεται σκληρό ότι ο Θεός δεν τους προστάτεψε στην ξένη γη, αλλά να μη αμφιβάλλουμε ότι αν επιτρέπει κάτι το οδυνηρό είναι στα πλαίσια της παιδείας Του για την επιστροφή των αποστατημένων παιδιών Του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που ο ίδιος ο Κύριος είπε, είναι αυτό της παραβολής του ασώτου υιού. Όταν ο νεώτερος υιός ζήτησε το ανήκον μέρος της περιουσίας με σκοπό να φύγει σε άλλη χώρα μακριά, ο πατέρας δεν του το αρνήθηκε. Όμως ζώντας άσωτα στη μακρινή χώρα σπατάλησε όλη την περιουσία που πήρε. Μετά όταν έγινε μεγάλη πείνα στη χώρα εκείνη, άρχισε να στερείται και κατέληξε να βόσκει γουρούνια, να τρώει από τα ξυλοκέρατα που έτρωγαν οι χοίροι και κανένας δεν του έδινε τίποτα. Τότε σύγκρινε την ζωή που έκανε κοντά στον πατέρα του με αυτή που έκανε μακριά του, μετανόησε και πήρε τον δρόμο της επιστροφής. Ο πατέρας που τον περίμενε, τον είδε ενώ ήταν μακριά, έτρεξε, τον καταφίλησε και τον αποκατέστησε όπως ήταν πριν(Λουκάς,ιε΄:11-32).
Ακόμη είναι σημαντικό να διευκρινίσουμε ότι η αποστασία από την οδηγία του Αγίου Πνεύματος, δεν αφορά μόνο αυτούς που απομακρύνονται από το σπίτι του πατέρα σε μακρινή χώρα, δηλαδή αυτούς που φεύγουν από την εκκλησία του Κυρίου και πάνε στην αμαρτωλή ζωή του κόσμου, αλλά και αυτούς που μπορεί να παραμένουν μέσα στην εκκλησία του Κυρίου, αλλά να μη ζουν σύμφωνα με τον λόγο του Θεού και την οδηγία του Αγίου Πνεύματος, με αποτέλεσμα να μη διακρίνουν ή να δικαιολογούν την αμαρτία στη ζωή τους. Για παράδειγμα αναφέρουμε το να μη συγχωρεί κάποιος τον αδελφό του, όπως ο πρεσβύτερος αδελφός της παραβολής του ασώτου ή να δέχεται αιρετικές διδασκαλίες που στο όνομα της ελευθερίας και της αγάπης, οδηγούν σε αμαρτίες όπως πορνεία μοιχεία, ασέλγεια, ειδωλολατρία και γενικά στα έργα της σάρκας, όπως συνέβαινε στις εκκλησίες της Περγάμου και των Θυατείρων ή να μη αγρυπνεί πνευματικά και να υπάρχει υπερηφάνεια και αλαζονεία στη ζωή του, όπως συνέβαινε στις εκκλησίες των Σάρδεων και της Λαοδίκειας (Αποκάλυψη, β΄:12-16,20-23, γ΄:1-3, 15-19).
Γι’ αυτό ο λόγος του Θεού αναφερόμενος στους αναγεννημένους χριστιανούς που συμμετέχουν στην Θεία Κοινωνία αναφέρει, ‘Ας δοκιμάζη δε εαυτόν ο άνθρωπος, και ούτως ας τρώγη εκ του άρτου και ας πίνη εκ του ποτηρίου• διότι ο τρώγων και πίνων αναξίως τρώγει και πίνει κατάκρισιν εις εαυτόν, μη διακρίνων το σώμα του Κυρίου. Διά τούτο υπάρχουσι μεταξύ σας πολλοί ασθενείς και άρρωστοι, και αποθνήσκουσιν ικανοί. Διότι εάν διεκρίνομεν εαυτούς, δεν ηθέλομεν κρίνεσθαι• αλλ' όταν κρινώμεθα, παιδευόμεθα υπό του Κυρίου, διά να μη κατακριθώμεν μετά του κόσμου’ (Α΄ Κορινθίους, ια΄:21-32).
Σχετικά με την προτροπή, ‘Ας δοκιμάζη δε εαυτόν ο άνθρωπος’, λέμε ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να κοιτάμε βαθιά μέσα στον εσωτερικό μας άνθρωπο, με τη βοήθεια του φωτός του λόγου του Θεού και με την οδηγία του Αγίου Πνεύματος, ώστε να διακρίνουμε σε τι είμαστε ελλιπείς και εάν εντοπίσουμε κοσμικά στοιχεία που δεν τα θέλει ο Θεός, να μη τα δικαιολογούμε, αλλά να μπούμε σε μία διαδικασία εξομολόγησης και προσευχής στον Κύριο, για να έρθει πιο έντονη η παρουσία του Θεού μέσα μας και με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος να τα θανατώνουμε, σύμφωνα με το γραμμένο, ‘εάν διά του Πνεύματος θανατόνητε τας πράξεις του σώματος, θέλετε ζήσει’ (Ρωμαίους, η΄:13). Επιπλέον πρέπει να αναφέρουμε ότι η ανάγκη της οδηγίας του Αγίου Πνεύματος στο τί να ζητάμε προσευχόμενοι, φαίνεται καθαρά στα εδάφια, ‘Ωσαύτως δε και το Πνεύμα συμβοηθεί εις τας ασθενείας ημών• επειδή το τι να προσευχηθώμεν ως πρέπει δεν εξεύρομεν, αλλ' αυτό το Πνεύμα ικετεύει υπέρ ημών διά στεναγμών αλαλήτων•ο δε ερευνών τας καρδίας εξεύρει τι είναι το φρόνημα του Πνεύματος, ότι κατά Θεόν ικετεύει υπέρ των αγίων’ (Ρωμαίους, η΄:13).
Συνοψίζοντας λέμε ότι περπατούμε σύμφωνα με το Άγιο Πνεύμα όταν ζούμε σύμφωνα με τον γραμμένο λόγο του Θεού και όταν μιμούμενοι τον Κύριο στο να απαρνηθούμε τους εαυτούς μας, προσευχόμαστε στον Πατέρα Θεό και ζητάμε το θέλημά Του να εκτελούμε στη ζωή μας και όχι το δικό μας. Να μη ξεχνάμε ότι έχουμε αγοραστεί με τιμή έτσι ώστε να δοξάζουμε τον Θεό με το σώμα μας και με το πνεύμα μας τα οποία του ανήκουν (Α΄Κορινθίους,ς΄:20). Ας προετοιμαστούμε να συναντήσουμε τον Κύριο Ιησού, περπατώντας στην ζωή μας σύμφωνα με το φρόνημα και την οδηγία του Αγίου Πνεύματος. Γι’ αυτό πρέπει να ζητάμε προσευχόμενοι διαρκώς την παρουσία και την δύναμή του Τριαδικού Θεού στη ζωή μας, έτσι ώστε να εφαρμόζουμε την προτροπή του λόγου, ‘ας απορρίψωμεν παν βάρος και την ευκόλως εμπεριπλέκουσαν ημάς αμαρτίαν, και ας τρέχωμεν μεθ' υπομονής τον προκείμενον εις ημάς αγώνα, αποβλέποντες εις τον Ιησούν, τον αρχηγόν και τελειωτήν της πίστεως’(Εβραίους,ιβ΄:1,2) για να είμαστε έτοιμοι όταν μας καλέσει και να ζήσουμε μαζί Του αιώνια. Αμήν!
| 
| 
